Ey yolcu, İz bırak hayatın tam kalbine..

İlahi,  unuttuğumuz zamanlar da  verdiğimiz sözümüz var.

Bilirim.

Ve şimdi yol'a düştük yolundayız..

Yolu kolay edecek kaderler ekle kaderlerimize...

Hayat nasıl da ilginç ve bir o kadar sürprizlerle dolu.

Hiç beklemediğiniz bir anda olayları ve kişileri  sürükler getirir koyar önünüze.

Kesişen yolları söylerim dost...

Kesişir işte. Ve akar gider hayat.

Gider  tamam da,

Hiç bir şey eskisi gibi değildir artık.

Yol kesilmiş ve izini bırakmıştır, hayata/yola.

Bazen bir bakış, bir nazardır  değen.

Bir çift gözdür/sözdür mesela... 

Kısacık...

Ama Adamı alır götürür, savurur bilenmez yollara...

Kesişir yollar /hayatlar hiç hesapta olmayan zamanlar da,

Yolu "KUTLU'" bir yolcunun kestiği anlar olur.

Olur ve aştığı iz yolu değiştirir.

Ey yolcu,

Yolda bir başına değilsin.

Yolunu kesen ne varsa senin seçtiklerin değil biliyorsun değil mi?..

Bilinmezler kuşatmıştır dört bir yanını.

Yani , kader...

Tam da bu adı.

Kader işte...

Kibirlenme, ne gücün, ne de aklın bu adeta "çıldırtan dengeyi"

çözemez.

Önce boynunu bük.

Sonra, yoluna güzel yollar eklesin/kessin diye,

yüzünü BİRR'e çevir.

Sen sadece dikkat et.

Yolun kenarlarına taşma ki, taşkınlık yapanların izleri karışmasın hayatına.

Ey yolcu,

İz bırak hayatın tam kalbine.

Seni tanıyan, gören, seyreden, bilen ve

kader olup aniden kestiğin yollara izler bırak güzellikler adına.

Sahi, izin yoksa yollar da ne için yaşarsın ki?...

bunca telaş ve yorgunluk niye?...

Özgürlük için zindan duvarlarına atmış olduğun her bir çentik/iz,

bilesin ki; var/varlık olmanın işaretidir.

Bahtın açık olsun..