ANAM GÜVEYİK TOPLAMIŞ KARAYOLAKTAN

Keş saatlerdeyiz...
Manzara bu
Tütün rengi giz,
Masum nirengi noktaları,
İt dalaşından yeni dönmüş sevdalarımız,
Esvapları yırtık yiğitler ve arta kalan,
Serseri mayın gibi umutlar  kol geziyor sokaklarda.
Öykülerini herkes görsün diye
Boyunlarına asmış  aslan parçası yavrularım, oysa...

    Mahur beste çalıyor, Kanlıca’ da
    Adalar vapuru yanaşıyor, usulca iskeleye
    Güneş batıyor, Salacakta
    “haydi kalkıyor” !... kahyanın yorgun sesi
    Üsküdar dolmuşları için henüz akşamüzeri...
    Martılar fazla bağırmıyorlar bu saatte
    Sirkeci treni son seferini yapacak birazdan
    Haliç mi Çukurova mı daha sevecen ANNE!
    Ben bunları düşünürken yolda
    Kuru yük gemileri çoktan karadenize açılmıştı.
    Sinemalarda “AVARE” oynuyor bu gece
    Ben düşlerimle beraberim henüz!

Dönüp bakmışız,
Kaynıyor, bakır kaplarda kalaysız tarih
Bin kere pişman tarih olduğuna...
Her ne varsa, bugüne dair; ateş topu dahil elimizde,
Döner durur çingenelere vururuz...
Yerlilerin rahatını siz kaçırdınız diye
Sırmalı kaftanı kaybedeli asırlar oldu
Ve çingeneler de yerleşti..

Gurur, vakar, sevda...
Kaf dağında, sıradan birer  yolcu
Geçiyorken uğrarsa görürüz...
Vefa:
Uçurtma uçurtamayan çocuklar...
Onlar,
Eminim Simurg kuşlarını tanımazlar
Hüznü de ...

Leylaklar açmayacak bu bahar belki de!
Kar yağmadı
Kalem yazmadı
Toprak kabarmadı
Bereket olmadı hasılı bu sene…

Manzara bu:
Gün geçmiyor ki...
İnadına kasvet inadına hasret
Sular da müphem ve durgun bugün..
Yokuşlardan akardı bir zamanlar
Şimdi; zamana sitemkar..
Aksındı duamız şırlasındı sular
Dileğimiz..
Su durursa hayat ta duracaktı böyle biliriz!
Biliriz
Durgun suda fikre ihanet
durgun suda aşka idam fermanıkesilir
Yerinde yeller esse de özlemlerimizin
Mihri ödenmiştir önceden
Kovmak ve sövmek hakkımızdır öyleyse
Yok olmalıdır şimdi tüm emanetler
Bizden ırak durmalı  yetimler!..

De get be deli gönlüm,
Ağlayanı vururum demiştim ben sana
Bir of çek ve yaslan şu dağlara...
Yok yok,
Hiçbir şey neyleme deli gönül, boşver
Şidi sarhoş olma zamanı..

Anam güveyik toplamış karayolaktan..
Yüreğini göndermiş, eski bir mendile sararak
Biraz gözyaşını eklemiş  biraz da dua...

Ateş düştüğü yeri yakar demiş atalarımız
Ya su! Söndüremeyince ateşi ne yapsın
Gül nicedir susku bülbülüne ağlar...
Ferhat şirinine yanar amma
Mecnun maşukunu yitireli  asırlar olmuştur..

* 2002 zamanlı, taşra mekanlı hazana ve umuda dair dökülenler.