‎DİRİLİŞ YURDU; GAZZE

 

Ölüm serdiler soframıza, ölün dediler,

‎Ölümler hediye ettiler.

‎Çok ağır geldi;

‎duymadılar!

‎Hep kanlı toprak oldu yurdumuz,

‎Biraz yalan söylediler,

‎Umursamaz bakışlar dağıttılar.

‎Bir uzun seyrediş attılar üzerimize,

‎Soğuktan koruyormuş güya,

‎tıpkı yorgan gibi,

‎Koruyamadı, yine öldük.

‎Defalarca donduk,

‎Uzun kışlara yoldaş olduk.

‎Uzun sürdü ölümlerimiz,

‎Durmak bilmeyen acılar sardı her yanımızı.

‎Yine vurulduk,

‎yeniden düştük toprağa.

‎Filizlenir mi bilmem,

‎Yeniden güler mi sanmam;

‎Ama ölüyoruz işte,

‎Herşey yolunda sizler için,

‎Bütün yakarışlar bizim payımıza,

‎Kapanmak bilmeyen gözlerin seyri altında Vurularak, parçalanarak, kimi zaman yutkunarak yalnızlığı...

‎Ölüyoruz işte, ne var?

‎Çok mu garip ölmek?

‎Yalnız bırakılmak,

‎Ekranlarda filme malzeme olmak...

‎Çok mu garip terk edilmek?

‎Aksine alıştık ölümlere de öldürenlere de

‎Şu ihanet denen karanlığa bir alışamadık,

‎Bu nasıl sessizlik böyle ki,

‎Kırıntısı nükleer gibi,

‎Yok ediş gibi zehirli,

‎Bomba kadar tesirli...

‎

‎Kaç ölüm sunalım dünyaya,

‎Hangi görüntü daha etkileyici?

‎Söyler misin acı,

‎Gerçekten öldüğümüze,

‎Bir bir yok oluşumuza,

‎gülmeyi unuttuğumuza,

‎Yarınlardan koptuğumuza

‎Ne zaman inanacak şu sahtekar yüzlü insanlar,

‎Ne zaman duracak katil sürüsü yamyamlar?

‎Ne zaman dolacak içlerine,

‎merhamet yüklü duygular?

‎

‎Kırıldık, vurulduk, yaralandık Gazze'de;

‎Ezberlenmiş sözcüklere sardılar bizi,

‎Ulaşır mı,

‎yoksa yüzlere geri mi çarpılır dualar?

‎Keşke diyorum,

‎bitkin uykumuz kadar yorulsaydı insanlık,

‎Yere yığılmış bedenlerin,

‎kesilen nefeslerin,

‎parçalanmış yüreklerin,

‎Şerefli kefenlerimizin,

‎Tertemiz elbiselerimizin,

‎Toprağa düşen bebeklerin,

‎çığlığı boğsaydı dünyayı...

‎

‎

‎Bizi Gazze'de vurdular,

‎teslim almak için geldiler

‎Teslim olmadık,

‎ölüm daha onurludur dedik.

‎Bizi toprağımızın kalbinde vurdular,

‎Yere düştük, koşarak geldiler,

‎Teslim olmadık,

‎toprak daha temizdir dedik.

‎Biz Gazzeyiz,

‎Şımarık şehirlerin,

‎Çirkin yüzlerin,

‎Çürük yüreklilerin,

‎Koca cüsseli korkakların,

‎İşlevini yitirmiş zihinlerin yurduna benzemeyiz.

‎Bağrımızda hançer olsa da diriyiz,

‎Kurşunlar durmasa da direniriz.

‎

‎

‎Biz başka baharlara,

‎uzak hem de çok uzak güzelliklere göç ettik.

‎Geride durup seyredenlerin bakacağı,

‎İzleyenlerin "keşkeler" kusacağı,

‎Körlerin bizi aydınlıkta göreceği,

‎Sağırların yutkunarak bakacağı güzel yerlere.

‎Cennetlere koşmak için ölmek,

‎Ölmek üzere olanları diriltmek,

‎Köleleri özgürleştirmektir direnişimiz.

‎

‎Biz Gazzeyiz,

‎Ölürüz ama direniriz,

‎Direnerek dirilir,

‎Dirilerek büyürüz...

‎

‎