Gel Bayram Olsun
GEL BAYRAM OLSUN!
Dedim: Uğradığın yalan dünyadan
Aman gitme sakın ‘insan’ olmadan!
Dedi: Ne yapayım hamlık, kemlikle
Tamamlık olur mu noksan olmadan?
Dedim: Yaratandan ilke olmazsa
Kişi insan olmaz Kur’an olmadan.
Dedi: Bağışladın kendini aşka
Bir kibritle yanan saman olmadan.
Dedim: Yola çıkmak kolay değildi
Aranan gerçekler ayan olmadan.
Dedi: Zıtsız varlık nasıl bilinir?
Söz tutmak ne demek, cayan olmadan?
Dedim: Soruyorsan ‘Doğruluk nedir?’
Bilinmez sözünde duran olmadan.
Dedi: Zaten seni hiç anlamadım
Bana aşktan söz et, duyan olmadan.
Dedim: Anlamazsın, derin bakışın
Sessizce inleyen keman olmadan.
Dedi: Bir ömürdür inleyip durdum
Yollarım bağlandı ferman olmadan.
Dedim: Yolda olsan yolu bulurdun
Hangi yol bulunmuş soran olmadan?
Dedi: Kapanmayan bir yaram vardı
Kabuk bağlamadı saran olmadan.
Dedim: Tüm dertlerin çaresi vardır
Kimi geçmez neşter vuran olmadan.
Dedi: Acı nedir, çekmeyen bilmez
Gecesi gündüzü boran olmadan.
Dedim: Gece var mı düşsüz tükenen?
Gerçek olmaz doğru yoran olmadan.
Dedi: O düşlere nasıl ereyim?
Bir çölde kayboldum bulan olmadan.
Dedim: Geleceksen şaşırmadan gel!
Ovada yolların duman olmadan.
Dedi: Varlık vardı, mutluluk yoktu
Senden sığındığım liman olmadan.
Dedim: Yordun beni, sözü çoğalttın
Nuh’un yanında ol, tufan olmadan.
Dedi: Olduğun yer cennettir bana
Desem kızar mısın yâran olmadan?
Dedim: Ölen der ki: ‘Yapacak işler
Bitmedi, az daha zaman olmadan.’
Dedi: Evet, geçti nice yıllarım
Ne kadar yaşadım sayan olmadan.
Dedim: Bana her gün bayram olsun gel!
Yüce gönül köşkü viran olmadan.
Dedi: Sana bayram nasıl gelecek
Kapında adanmış kurban olmadan.
Dedim: Nice yıldır baş köşem boştur
Gel, kabrim üstüme tavan olmadan.
Yorumlar
4