AH FELEK! / Kerem Sefaî / Denwer

Sevmedim sığ nehri, durgun dereyi
İlk zoru görünce ürken yüreği
Aşkın deryasında bana küreği
Sormadan çektirip terlettin felek!

Ne bir haber verdin ne bir uyarı
Sönmedi sinemde sevda odları
Gönül yaylasında bana otları
Kökünden yoldurup derlettin felek!

Kederler ekledin kederlerime
Vurunca kopardın bam tellerime
Hüzzamla dokundun sessiz yerime
Acıyla söyletip dinlettin felek!

Duymadın göklere çıkan çağrımı
Söktün yüreğimi yarıp bağrımı
Zamanın çarkında yürek ağrımı
Biçmeden öğütüp elettin felek!

Gönlüme onulmaz yaralar açtın
Ben merhem istedim sen ağu saçtın
Barışalım dedim dağlara kaçtın
İninde gizlenip arattın felek!

Kaç çemberin varmış görmeden önce
Ömrüm daha yaza ermeden önce
Saçlarıma aklar girmeden önce
Su gibi coşturup çağlattın felek!

Hangi dağdan aşar yolu il’imin
Ne derse doğrudur sözü dilimin
Karşısına koyup her bir zalimin
Ağzımı bağlayıp ağlattın felek!

Kerem Sefaî’nin doğduğu günde
Demişler: ‘Verildi müjdesi dünde!’
Çelik kılmak için beni örsünde
Korunda kavurup dağlattın felek!

(Kerem Sefaî/Denwer)