Şükürler olsun ki olaylara etnik değil insani bakış açısı ile bakanlar hala varmış. Demek ki umut var. Teşekkürler.
Uzaklardan esintiler gelirken/ Duydum arasında ılık bir sesi/ Yumdum gözümü, sıcak damlalar düştü içime/ Yutkundum, gönlümü göklere çevirdim.
Çağrıyı duydum ve evet, dedim/ Işıldayan bakışlarda saklanmış umutlara/ Ne okuduklarım ne yazdıklarım ne ozanlığım/ Tutmadı elimden yalnızdım yine yalnız.
Sorsaydı birisi doğrudan, hanfendi adınız/ Beni kimliklerimde bulamazdınız/ Sizin olsun verdiğiniz adlarınız/ Göz bebeklerime dek damgaladığınız.
Kimeydi, kime soruyordunuz, Nasılsınız/ Nasıl olayım, iç güveysinden de kötü/ Desem durumum canlanır mı düşüncelerde/ Desem ki çok yoruldum çok geçen günler geçmeyen mevsimlerle...
güzel yazınız için teşekkürler
Bu yazı burada duruyor.. Tarihe kayıt düşsün için.. Halimiz nice olacak demeyin, okuyun önce!
Yorumlar
3