KAFAM KARIŞIK 

Gözlerimi açtığım her sabah aynı zindan,

Boğuluyorum inan, bu anlamsız boşluktan.

Ne bir heves bıraktı, ne de tatlı bir Rüya,

Zifiri karanlık, sanki koca bir dünya.

Ne dostların sohbeti, dindirir bu sızımı,

Kendi içimde çaldım, kırdım gönül sazımı.

Kalabalık içinde, bir yabancı gibiyim.

Kendi öz hayatıma, bir yalancı gibiyim,

Aynalara baksam da, tanımam bu yüzümü,

Kilit vurdum dilime,saklıyorum sözümü.

Nereye adım atsam, ayağıma dolanır,

Umut desen o gemi, deryalarda bulanır.

Gülümsemek ne zornuş, ağır gelir dudakta,

Sanki ruhum üşüyor, ıssız köşe bucakta.

Çırpındıkça batarım, çıkış yolu bulamam,

Eski ben öldü sanki ,ben yerimde duramam.

Lezzetini yitirdi, içtiğim o berrak su,

Yüreğimi sarıyor, amansızca bir korku.

Gözümde büyür dağlar, tırmanacak gücüm yok,

Anlatmaya dil yetmez, içimde yarası çok.

Herkesin bir yönü var, benim pusulam kırık,

Boğazımda düğüm var,içimde bir hıçkırık.

Çözülmüyor bu düğüm, iplikler hep dolaşık,

Ruhum dar ağacında, benim kafam karışık.

HAFIZ BİLAL TAHA ARDIÇ