CHP, REJİM VE DEVLET

CHP, Cumhuriyet döneminin ilk partisi olarak bilinir. Kurucusunun M. Kemal olması nedeniyle dokunulmazlığı olan, kapatılması mümkün olmayan bir parti olarak değerlendirilmektedir. Oysa her parti gibi CHP de kutsal değildir, dokunulmaz değildir ve kapatılamaz hiç değildir. Nitekim 1980 askerî darbesinin ardından CHP de diğer partiler gibi kapatıldı. Dolayısıyla yine kapatılabilir. Fakat devlet bu kez kendisi kapatmayacak, CHP’yi CHP’liler eliyle tasfiye edecek gibi görünüyor; gidişat onu gösteriyor.

Sanıyorum sorun şurada: Kuruluş tarihi MÖ 220 yılına dayanan devlet, o günden bu yana yıkılmadı. Asya Hun Devleti olarak Teoman Han tarafından kurulan bu devlet, o tarihten bu yana devam etmektedir. Yıkılan ise rejimlerdi. Ancak insanlar devlet ile rejimi birbirine karıştırdıkları için rejim değişikliğini devlet değişikliği veya devletin yıkılması olarak değerlendiriyorlar.

Bütün partiler, var olan devletin sadece işletmecileridir. Seçimler, bir bakıma işletme ihalesi gibidir. Yapılan tüm seçimlerde en çok oyu alan ve devletin bekasına hizmet noktasında halka güven telkin eden partiler devleti yönetirler. Bu yönetme, devlete sahip olma ya da devletin tapusunu ele geçirme anlamına gelmez. Olan sadece işletme imtiyazını elde etmektir.

Ancak gerek siyasi partiler gerekse özel ya da tüzel kişiler, bu imtiyazı devlete sahip olma boyutuna taşıdıkları takdirde devletin görünmeyen yüzü ya da eli harekete geçer ve gerekli müdahaleyi yapar. Tarih, her devirde bunun örnekleriyle doludur.

Tarihte "Türk" adıyla kurulan ilk devlet, MS 552 yılında Bumin Kağan tarafından kurulan Göktürk Kağanlığı'dır. Bu devletin vatandaşları, yani Türkler, 840'lı yıllarda Karahanlılar döneminde İslam'ı kabul etti. İşte o tarihten günümüze kadar bu millet, bilebildiği kadarıyla ama samimiyetle İslam'a sarıldı ve ona hizmet etti.

Bahusus Osmanlı'nın son hükümdarları olan Sultan Abdülmecid, Sultan Abdülaziz, Sultan II. Abdülhamid, Sultan Mehmed Reşad ve Sultan Vahdettin, atalarının 840'lı yıllarda kabul ettiği bu dine ihanet etmediler. Bilakis bu dinin ve ümmetin hizmetkârı oldular. Uzanabildikleri her yere hizmet götürdüler. Ortadoğu, Balkanlar, Kafkaslar ile yakın ve uzak Asya'da var olan eserler ve tarihî kayıtlar bunun ispatıdır. Özellikle Büyük Selçuklu döneminde, başta İsfahan olmak üzere İran'da ortaya konulan tarihî eserler, kitaplar ve daha niceleri de bunun ispatıdır.

Yavuz Sultan Selim Han'ın 1517 yılında Kudüs başta olmak üzere Ortadoğu'ya hâkim olmasının ardından bu coğrafyada Müslümanlar, Hristiyanlar ve Yahudiler tam 400 yıl huzur içinde yaşadılar. Ne zaman ki Osmanlı gitti, huzur da bitti.

Osmanlı Sonrası Türkiye ve Coğrafyamız

Osmanlı, İttihatçıların eliyle ve başta İngiliz ve Alman ittifakıyla yıkıldı. Yıkılan devlet değil, Osmanlı yönetimiydi. Asırlarca İslam'a ve ümmete hizmet eden Osmanlı'nın yerine, "Dini ve namusu olanlar kalkınamazlar, fakir kalmaya mahkûmdurlar!" diyen ve yine "Bütün dinler yerin dibine batsın." diyen bir zihniyet Osmanlı'nın yerini aldı. Nutuk, haşa, yeni yönetimin kutsal kitabı oldu. Devamında "Kemalizm" adeta bir din gibi telakki edilmeye başlandı.

M. Kemal, 1932 yılında dinde reform yapmak için bir araya geldiği "aydın" hafızlara şöyle söylüyor: "Evet, ben de bilirim ki insan dinsiz olamaz. Fakat Türk'ün dini tabiattır. Bunu size münevversiniz diye söylüyorum." der. (Türk'e Tapmak, Onur Atalay, s. 140)

Bir toplumu tarihinden ve kabullerinden uzaklaştırmak için şu üç şeyi değiştirmek yeterlidir: dil, din ve tarih. İşte CHP, bu toplumu, bu milleti bu üç değerini değiştirerek adeta cehalete, cehaletin de ötesinde körü körüne anlamsız bir taklide yöneltmiştir. Hatta Ali Naci Karacan, çıkardığı İnkılap gazetesinde, daha 2 Aralık 1930 tarihli başyazısında, "Rusya'da nasıl bir komünizm, İtalya'da nasıl bir faşizm varsa, bizde de Kemalizm olmalıdır." der. (Mete Tunçay, Türkiye Cumhuriyeti'nde Tek Parti, s. 276)

CHP şu an itibarıyla bölündü. Bunu, CHP'nin tasfiye sürecinin başlaması olarak da okuyabiliriz. Aslında bu süreç, Deniz Baykal'a uygulanan "kaset operasyonu" ile başlamıştı. 2023 Cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde Kılıçdaroğlu, kamuoyu yoklamalarında önde gözüküyordu. Kılıçdaroğlu da bunu essah belledi. Fakat herhâlde "iyi gün dostları" cenahı, Kılıçdaroğlu'nun kulağına "Ben, Tuncelili bir Aleviyim." de dediler. O da bunu söyledi. Oysa kimse ona ne olduğunu sormamıştı. Ve Cumhurbaşkanlığı seçimi, bence, o gün sonuçlandı.

Yetmedi; 2023 kurultayı sırasında Özgür Özel de Selanik kökenli olduğunu söyledi. Tabii ki bu ifade de Özgür Özel açısından iyi olmadı. Belki Manisa ve İzmir gibi illerde bunun bir karşılığı vardır. Lakin Anadolu sakinleri bu ifadeye hayırhah bakmaz.

NATO ve Yeni Devlet Vizyonu

Türkiye, geçtiğimiz günlerde NATO Zirvesi'ne ev sahipliği yaptı. Ev sahipliği süresince gerek misafirlerini mehteran ve yeniçeri askerlerini temsil eden kişilerle karşılaması gerekse aynı zaman diliminde Külliye Camii'nde okunan ezan, aslında Türkiye'nin neye özlem duyduğunu net bir şekilde ortaya koydu. Yani devlet, dünyaya bu toplumun asırlara uzanan medeniyetinin Kemalizm ile karşılanamayacağını gösterdi. Bu toplumu değerli kılan yüzlerce yıllık medeniyetini, dilini, dinini ve tarihini yok sayanlarla bu devletin işinin olmayacağını hem ülkemiz insanına hem de bütün dünyaya duyurdu.

Özetle devlet artık Kemalizm'i de CHP'yi de bir yük olarak görüyor. Yaşananlar, devletin bu yükten kurtulma hamleleridir. CHP'deki bu son bölünme burada kalmaz; belki üçüncü bir bölünme ve yeni bir parti de ortaya çıkabilir. Devletler kendilerini rejimle bağlamazlar. Siyasiler her ne kadar kendilerinin ve rejimin devamını öncelemeye çalışsalar da devletler kendi bekalarını öncelerler.

Bugün içinde bulunduğumuz bölge, yeni bir Sykes-Picot'nun arifesinde. Yalta yeniden revize ediliyor. Türkiye, yeniden gasp edilmiş mirasına sahip çıkmak istiyor. O nedenle artık kendisini bu milletin medeniyetini, dilini, dinini ve tarihini tanımayanlara teslim etmez.

sarslantas46@hotmail.com

26 Temmuz 2026