ama kalp... kalp yük taşımaz; yön taşır.

ey yolcu...
dindarlık, önce bir bilinç meselesidir.

çünkü farkındalık dediğimiz şey, sadece  bir bilgi işi değildir 
onun kalp ile bire bir ilişkili yüzü vardır. insanın içine dokunur, uykusunu kaçırır, susuşunu bile değiştirir.

bilmek ise aklın işidir.
akıl öğrenir, ezberler, kıyas yapar, hüküm verir. bilgi biriktirir.
ama kalp... 
kalp yük taşımaz; yön taşır.
hangi istikamete döneceğini bilir. işte bu yüzden aynı bilgiyi bilen iki insandan biri rabbine yaklaşırken, diğeri yalnızca konuşmaya devam eder.
çünkü biri biliyordur, 
diğeri ise farkındadır.

farkındalık, insanın kendisini rabbin huzurunda hissetmesidir.
yalnız kaldığında da aynı edebi taşımasıdır. kimsenin görmediği yerde de kalbinin yönünü kaybetmemesidir.
bu yüzden yol, bilgi sahiplerinin yürüdüğü yer değildir.
yol, bilinç sahibi olanların yürüdüğü yerdir

kur'an'ın "sarp yokuş" diye haber verdiği yol budur işte...
dost, orada bilenler değil,
yola vurgun olanlar yürüyebilir.
akılla çıkılmaz o yokuşa.
hesapla da çıkılmaz.
insanın içinde bir hasret olacak... bir özlem olacak…
ayağını kaldıran şey kasları değil, gönlü olacak.

çünkü sevda, aklın hesaplayamadığı yükleri omuzlar.
nice insanlar vardır, yolu anlatırlar ama yola çıkmazlar.
çünkü yol tarifle bitmez.

yol, insanın kendinden vazgeçmeye razı olduğu yerde başlar.
hakikati tanımak başka, 
hakikate teslim olmak başkadır.
işte dindarlık, tam da bu teslimiyetin adıdır.

ökkeş sözü aldı ve tane tane 
"ey yolcu... akıl sana kapıyı gösterir; ama o kapıdan içeri ancak kalbin girer. 
yolu bilen çoktur, yola düşen ve sevdalanan azdır."

rabbim bize bilenlerden önce, fark edenlerden; 
konuşanlardan önce yaşayanlardan; 
yolu tarif edenlerden önce, 
o sarp yokuşa sevdası ile aşan kullarından olmayı nasip etsin.
âmin.
dedi ve sustu..

paylaşmaya değer gördüğünüz yazılarımın dilediği kısmı dahil dostlarınıza ikrama açıktır.
bir gönle daha temas etmek iyidir. valla!