Derin ve Geniş Coğrafyada Bir Başına | Meryem Süveyda

Derin dehlizlere ve kör kuyulara atmış kardeşlerin seni Yusuf misali bir başına.

Tüm masumluğun, tüm nezihliğin, ve kutsiyetine inat, kahpenin ihanetiyle kalmışsın ;bir başına.

Heyhat! Coğrafyanın kaderliğine inat,  yoldaşların sırtlan kesilmiş, vurulmuşsun sırtından;  kalmışsın bir başına.

Kızıştırılmış çöl yatağında, her bir öbekten çıkan çıngıraklı yılanlar zehrini de kusarken sana, göğsündeki inancın panzehir olmuş  gidiyorsun işte bir  başına.

Maveradan gelen ses yüreğini perkleştirmiş,  umut olmuş, her dem taze ve coşkunluğunla yol tutuyorsun bir başına.

Yüce hayallerini  ve umutlarını gecenin karanlığında, kahpenin de  kucağında  kanat yapmış; ışığa uçuyorsun...

Ey kendisine elçilik yüklenmiş yürek! Toprağının tüm ihanetine inat kutsal davana abanmış yol tutuyorsun,  başına buyruk, başına asi ve bir başına da güç kesilmişsin.

Hallacın külleri gibi seni havada tutuşturmayı kolluyorlar;  gel gör ki; acının ve  kutsalın gergef  gergef işlendiği yüreğin azametinden ,  dehşetinden de  korkuyorlar ...

Sen kendine elçilik yüklenmiş, zulümle de ilmek ilmek işlenmiş yürek; çağın pis, çirkin ve melanet gücüne inat, nasıl da heybetlisin ve o yüzden ki yoldasın tek başına.

Zira her yürek göze alamaz, göğse de sığdıramaz bu heybeti ve tek başınalığı.

Azamet, güç ve asalet hiç bu kadar bir başınalıkla eşleşmemişti  ve hiç bu kadar insanlığa da  utanç düşürmemişti.