Sükûttan Nara / Faysal Öztürk - Derleyen: Ali Estelik

Buruk olsalar da artık bir aradaydılar. Ailece yanyanaydılar. Bir gelinleri daha vardı. İman hanım tebessüm etti;

Arkadaşımız Ali Estelik, Şair – Yazar Faysal Öztürk’ün Şiir Kitabı , Artı Eksi Yayınları tarafından basılan “Sükûttan Nara”yı derleyerek İbrahim YAZ'ın Takdimini de yazdıktan sonra Hertaraf okurlarının beğenisine sunuyor..

Hertaraf Haber / Kültür Sanat Servisi

Değerli arkadaşlar. Bu kitap, dosya halinde elime ulaştığında, ramazan ayı içerisinde idik. Malumunuz üzere ramazan ayına özel  bir mahmurluk olduğundan, değerlendirmeyi ramazan ayı sonunda bırakmayı uygun gördüm ve dosyayı uzun, uzun inceleme fırsatı buldum. Ben, okuma noktasında iyi olduğumu, ancak, değerlendirme konusunda iyi olmadığımı yine de Faysal kardeşimi kırmadan bir iki kelam ile değerlendirmek istiyorum. Şahsi görüşüm olarak ben, ölçülü şiirleri daha çok severim. Serbest şiirler alanım olmasa da şiirler duygu yüklüdür. 

Serbest şiirlerde her ne kadar da kural ve hece ölçüsü  aranmıyor olsa da, edebi bir dil ile yazılmış ve duygu yükleminin bir izahı olması, aslında bir kurala dayandığını söyleyebilirim. Birinci kural, edebi olması, ikinci kural ise duyguların soyut bir biçimde yazılmış olması. 

Evet, bu serbest şiir kitabında, duygu, özlem, hasret, kardeşlik ve sevgi vurgusuna çokça rastlamak mümkündür. Öyle ki her okuyan kardeşimizin, bu duygular arasında kendine de bir pay çıkaracağına inanıyorum. Aklı başında her insanın rahatlıkla anlayabileceği, birçok şiirlerinde yalın olmaya önem verdiğini siz de görecek ve bu konuda bana hak vereceksiniz. 

Siz kıymetli okurları fazla tutmadan, kitap ile baş başa bırakırken, Faysal Öztürk kardeşimi huzurlarınızda canı gönülden  tebrik eder, başarıların devamını cenabı Allahtan temenni ediyorum.

SEBEBİ SÜKÛT’UM

Sebebi sükût-û ekberim, ikrarımın idrakinden ırak olmandır.
Lakin sükût edince haline, sorar tefekkür ile vicdanım.
Çözünce esrarı halini, haykırmadan durmaz yüreğim.
Benden sana zarar gelmez, maruftan söylerim ki münkirden beri olasın.

Sorarım, elbet bir gün sana halini; anlatırsan söylerim, ayakta kalmaz mecalimi.
Anlat derdini, anlat ki bilsin yüreğim; bileyim ki derdine duçar olanı nehyedeyim.
Anlat! Yanında ve arkanda duranı bileyim; seyre dalan gözlerim, dilime cezbeylesin.
Anlat zalimi, anlat ki söyleyeyim sana; arkanda duran her nefsin niyetini.

Anlatırsan her zalimin rengini, kendi renginden de olsa.
Ayırmam öz kardeşimden, ayrı olsa da rengin.
Zalim olsan, kardeşim demem sana; Müslüman da olsan bilesin.
Mazlum olsan, kardeşim den sadır olsa bir zulüm.
Kucak açarım sana, bana gelse de bin zulüm.
 

ADI SENİNLE YAŞAMAK

Hadi, okumak ve yaşamak için bir şiir yazalım
Şiirimize bir isim bularak
Adı sen mi? Ben mi? Bilmiyorum.
Birbirimizi yazarak birbirimizi yaşayalım.
Her ikimizin şiirinin adı,
Adı seninle yaşamak olsun.
Saatlerce yazdıklarımızı günlerce okuyup,
Günlerce okuduğumuzu ise
Yıllarca yaşamak için yazalım.
Yazanı sen olsun
Okuyanı ben olayım
Yaşayanı  sen olsun
Öleni ben olayım.

UMUT ÇİÇEĞİ (ANNEM)

Annem!
Varlığın en derin mutluluğu,
Yokluğun en derin hüznü.
Var iken aranan gönüllerde,
Olmazken de yüreklerde ve hayallerde.

Seni, kayıp diyarlarda,
Yıkılmış şehrin harap evlerinde,
En tenha sokakların, en ıssız gecelerinde,
Yoksunluklar içinde yaşayan yitik evlatlardan sordum

Ve de umut çiçeklerinde aradım Annem.
Biliyor musun?
Sokakta yürürken, duvar dibinde sıkışmış
Ama adeta başkaldırmış bir çiçek gördüm

İşte onun adına “Umut Çiçeği” koydum.
Çok güzel kokuyordu, belki normal bir bitki kokuyordu ama
Biliyor musun çok doğal kokuyordu.
Tıpkı senin kokun gibiydi.
Tam koparıyordum, yanımda, o da, benim gibi Annesiz kalan
Arkadaşım engel oldu

Koparma!
Eğer koparırsan, aynı kokuyu alamazsın.
Koparmadım Annem koparmadım
Betonlar arasında bir ışık görüp, her karşılaşana,
Umut olan Umut Çiçeğini.
Gündüz, Umut Çiçeğinin yanında hayallerimde,
Gece ise
Hayallerimin bir miktarına kavuşuyor, rüyalarımda yaşıyordum seni
Sevgili Annem!
Rüyamda sana,
Umut Çiçeğine söyler misin umudun yollarını bana da göstersin.

Ve sende, Umut Çiçeği inandı başardı oğul!
Sakın ola inancını yitirme demiştin.
İnanıyorum Annem bir gün sana kavuşacağım günlere.
Yakın mı uzak mı
İnan ki Annem bilemiyorum.

Ama rüyamda sana söz verdim ya
Hâlâ en değerlime verdiğim sözün inancındayım.
Seni çok özledim Umut Çiçeğim,
Canım Annem.

Faysal Öztürk

ar+ıeksi yayınları

Derleyen: Ali Estelik / Hertaraf Haber Kültür Sanat Servisi