Muhammed İkbal / Cavidname

Hür olan insana sıkıntı verir, başkalarınca kurulan bir dünyada yaşamak!
Ey hakikat adamı! Bir kılıç gibi keskin ol, kendi dünyanın kaderini yoğur.
Brahman mabedin eşiğinde uykuya dalmış, Müslüman camiinin kemerleri altında kaderine ağlamış.
Ne Doğu’ya dön yüzünü ne de Batı’ya, Yaratılışın seni, her geceyi gündüze çevirmeye çağırır.

Karanlıktan aydınlığa çıkmanda rehber yaratılışındır.
Doğu’nun ötesine geç ve Batı’ya diren
Yenisi ve eskisi, bunlar bir arpa tanesi etmez
Sen inciyi karanlığın insanlarıyla değiştin

Cebrail’e güvenmek daha mı değersiz?
Hayat kendini bilmek, yaratmak ve onun birliğini oluşturmaktır.

Ey Kervanla yolculuk eden Onunla birlikte ol
Ama bağımsız olmayı da başar
Sen ayın on dördünden daha parlaksın
Öyle yaşa ki, her zerren senin nurundan aydınlansın !!

Sayfa: 230