metrika yandex

TOPRAĞA EKİLEN KIYAM |KADİR ÇİÇEK

‎Elimize özgürlüğümüzün tutsak edilmemiş sancağını alarak, ‎Rabbe teslim olanların yolundan gidiyoruz.

TOPRAĞA EKİLEN KIYAM

‎

‎Kalabalıklar içinde ekşimsi bir yalnızlık yaşıyoruz,

‎Öfkemizin kin kusan yönünde

‎Üşengeç bir pişmanlık sarıyor etrafımızı.

‎Uzadıkça incelen yollarda

‎Yiğitlik destanı söyler dillerimiz.

‎Yazılması kolay, yaşanması zor duygular yumağı büyür içimizde.

‎Ve diz boyu ağlamalar damlıyor Doğumuza, Batının elinden.

‎Adımız harp meydanında,

‎Düşüncemiz kılıçların ucunda,

‎Üstüne üstlük kanla yoğrulmuş şehadetimiz.

‎Neresine baksak gökyüzünün,

‎Bize soğuğun şiddetlisini tavsiye ediyor.

‎Ölürken özgürleşen ruhlarımız var bizim.

‎Sonra şımarık gençliğimizin kışı sarıyor bizi,

‎Mağlup oluyoruz dem dem.

‎Baharı beklemekle geçmez ömür;

‎Toprak toprak,

‎Şehir şehir,

‎Ülke ülke arıyoruz onu.

‎Çünkü biliriz ki:

‎"Bulanlar arayanlardır."

 

‎Öyküsünde hayat bulurken yaşlı şehirlerin,

Sokak sokak kayboluyor gölgemiz.

‎Bütün sevdalarda yeni ölümler,

‎Tanıdık acılar büyüyor içimizde.

‎Hüznümüzü eriten umudumuz var bizim,

‎Çocuksu serüvenler depreşiyor bağrımızda.

‎Annelere kutsal gülümsemeler sunmak için yoldayız.

‎Ayet ayet, tarih tarih dökülüyoruz,

‎Güllerin en dolgun yaprağından...

‎Dualar besliyoruz masumiyetin ruhunda,

‎Özürler diziyoruz anneler adına, çocuklar aşkına.

‎Rıhtımlara umudun vapurları yanaşsın diye,

‎Göğsümüzde kocaman limanlar büyütüyoruz.

‎Deli gibi özlüyoruz Halep'i, Gazze'yi

‎Ve aminler yükseltiyoruz arzdan arşa;

‎Her bir varlık adına, her semtin başında.

‎Bekliyoruz karanlığı yırtacak o nuru.

‎Gözleri hüzünle tanışık bebeklere,

‎Ninniler dağıtıyor suskunluğumuz.

‎Neresine baksak, dünyanın körlüğü yapışıyor gözlerimize.

‎Devleşip büyüyen suskunluğa ne demeli?

‎Saplanıyor yüreğimize,

‎yere seren bir ok gibi...

 

Zulmün keskin inadına karşı,

‎İyilikler ekiyoruz Humus'un toprağına, Kudüs'ün bağrına...

‎Yağmurlarda yeşeren tüm çiçeklere,

‎Kıyam adını koyuyoruz.

‎Yıkıntıların arasından filizlenen o incecik dal gibi,

‎İnatla ve sabırla toprağa tutunuyoruz.

‎Usulca ağlamaktan yorulsa da gözlerimiz,

‎Zalimlerin yüzüne zaferin yumruğunu çarpıyoruz.

‎Kutlu bir yürüyüş için adaklar adıyoruz,

‎En hırçın yönümüze yiğitler adını veriyoruz.

‎Ve böylece bekleyişlerin en anlamlısını yaşıyor kalbimiz;

‎Elimize özgürlüğümüzün tutsak edilmemiş sancağını alarak,

‎Rabbe teslim olanların yolundan gidiyoruz.

Paylaş

Yorumlar

0

Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir.