Umran Dergisi’nin Ocak 2024/353. Sayısı Çıktı!...

Düşünce, siyaset ve kültür dergisi Umran, 353. sayısında Filistin odaklı bir dosyaya yer veriyor.  Mahmud Derviş’in bir şiirinden hareketle hazırlanan “İşte Burada, Şimdi Burada ve Şimdi” başlıklı dosyada, direnen Filistin, Siyonizm’in yardakçıları ve sorumluluklarımız işleniyor.

Dosyada şu yazılar yer alıyor: Burhanettin Can “Aksa Tufanı ve Yüzyılın İhanet Antlaşması”, Mustafa Aydın “Filistin Aynasında Görünen Batı”, Kamil Ergenç “Entelektüel Öfke Nerede?”, Mehmet Furkan Ören “Adolf Eichmann Davasından Filistin’e Düşen Pay”, Ali Akgün “Yeni Bir Dünya Kurmak”, Husam Ebu Hamid “Adonis’le Gazze, Modernite ve Siyasal İslâm Tartışması”

Gündem sayfalarıyla dikkat çeken Umran’ın bu sayısındaki metinler ağırlıklı olarak Ortadoğu’da ve Gazze’de yaşananların dünyaya/Batı’ya yansımalarıyla alakalı. Bu bölümde şu yazılar yer alıyor: Rıdvan Seyid “Yeni Yılda Ortadoğu’da Tıkanıklıklar ve Ufuklar”, Gazi Dahman “ABD’nin Ortadoğu’dan İmkânsız Çıkışı”, Senusi Besıkri “Akile Salih’in Türkiye Ziyareti ve Tutum Değişikliği”, Abdulbari Atvan “Musevi Suikastı ve İran’ın Önündeki Tek Seçenek”, Raşid Vahidi “Filistin Batı’nın Maskesini Düşürdü”, Salman Sayyid “İsrail’e Karşı Protestolar ve Yeni Dünya Düzeni”

Derginin kritik bölümünde Temel Hazıroğlu’nun “Diriliş Düşüncesinin Temel Dinamikleri”, Yaşayan İslâm bölümünde ise merhum Lütfi Doğan’ın hayatı ve çalışmaları işleniyor.

Derginin kültür-sanat sayfaları ise Balıkesir’deki Ahmet Kot Kitaplığı’na odaklanan Metin Önal Mengüşoğlu’nun “Ahmet Kot Kitaplığı ve Kitap Yine Zirvede” başlıklı yazısıyla açılıyor. Cihan Aktaş, vefatının 60’ıncı yılında Halide Edip Adıvar’ın romancılığını, mücadelesini ve siyasi kişiliğini değerlendiriyor.

Mehmet Zahid Başak, Murat Pay’ın Karagöz ve sinema münasebetini ele aldığı Yâr Bana Bir Eğlence adlı eserini kritiğe tabi tutuyor. Gülşen Özer Cumhuriyet devrindeki Türk musikisi alanında yaşananları “Nevzat Atlığ: Türk Musikisinde Bir Çizgi” yazısında ele alıyor.

 Ömer Kantarcı ise “Beşir Ayvazoğlu’nun Ataç Kitabı Üzerine” yazısında ise iflah olmaz bir Batıcı ve pozitivist olarak karşımıza çıkan Nurullah Ataç’ı bir eser üzerinden anlatıyor.