Post-Modern Müslümanlık / Hüseyin ALAN

Malumdur, postmodernizme göre ‘hakikat görecelidir’, sabit-değişmez hakikat diye bi şey yoktur.

Yani hakikatin ‘sana göresi-bana göresi’ vardır; ‘duruma, şartlara, bakış açısına göre’ değişkenlik söz konusudur..

Bu paradigmaya/izah modeline göre her şey retoriktir, söylemdir; ‘dil herşeydir’ diyenler de bu sebeple postmodern bir söylemin esiridir..

Bu paradigmanın bir özelliği de ‘taklittir.’ İçeriği, anlamı olmadığı işin gerçeğe, sahici olana uygun görüntülemedir. Yani anlam/değer değil görüntü esastır.

Bu bakımdan aslolan gösteridir; showdur, sergilemedir, teşhirdir, dıştakidir.

Kendini, mülkünü, arabasını, mekanını, giysisini, tipini, ahlakını, cinsiyetini, vücudunu ‘marka’ ile teşhir edenler bu sebeple postmoderndir..

Postmodernin kör gözlere dahi çakılan çarpıcı uygulaması mimaride, giyside, görüntüde, söylemde gözükür.

Tüm ideolojiler ve dinler artık postmoderndir; gerçeğini bilmezseniz görüntüyü hakikat sanırsınız..

Türkiye’de ilk postmodern uygulamayı çırağan sarayını restore eden Japon’lar yaptı; sarayın mermerden yapılı sütunları mermer görünümlü plastikten yapılma taklitlerdi.

28 Şubat darbesi de gerçek darbenin postmodern bir taklidi olarak uygulandı..

Her şeyin taklidi olurda inancın, Müslümanlığın, ibadetlerin, ahlakın olmaz mı? Olur elbet.

Din ile siyaseti, din ile devleti, din ile bilimi, din ile aklı, din ile ahlakı, din ile modayı birbirinden ayıranları siz modern mi sandınız?!..

Buyurun 24 Temmuz’da Ayasofya’da kalınacak ilk cuma namazına!

550 yıl önce gerçek fethin sembolü olarak gerçek camiye çevrilen Ayasofya, şimdi

Fethin de, VİP uygulamalı cuma namazının da postmoderni olarak sahnelenecek!

Aslını yapamadık taklidiyle idare edin! Ve ‘retoriğe/söyleme, görüntülemelere’ dikkat edin; modernin postunu görmek isterseniz.