13 Kasım 2019 Çarşamba •

KAHRAMAN IRKIMA.. FALAN..

29.10.2019
Mustafa AKMEŞE

KAHRAMAN IRKIMA.. FALAN..  / Mustafa AKMEŞE

Yabanda yırtıcılar,

Avı sürüden ayırmak, bir başına bırakmak ister;

Sonrası  kolay.

Yolun avcıları da

Yanlız kal isterler, bir başına..

'Bütün eklentiler sonuçta taşınması gereken yüktür!'

Derler..

 

Ümmet olma bilinci ,

Ulus olmakla parçalanır.

"Kahraman ırkıma yok..." falan...

En seçkin/seçilmiş  bizimkiler, işte..

Bilirsiniz..

Renk renk, boy boy bayraklar,

cetvelle işaretlenen her bir  toprak parçasında sallanır /çakılır.

Düşman edilmiş yakınlar arasına

yüksek beton duvarlar çevrilir ki saldırmasınlar(!)

 

Sonra,

Akraba ve uzantıları ,

Eski zamanların yakınlığı,

'Terket, kurtul'dur!

 

Bir adım sonrası saplanacak hançer,

Yakın  aile efradınadır...

Son zamanlarını ,

çalacak zile kulak kabartarak tüketenler var, ya..

İşte onlara

Ah ki ah!

Yanlız ve bir o kadar  biçare…

"Öf! dahi demeyin ha!" denilenenler, işte..

Allah aşkına!

Sözüm sana,

Orda mısın?

Duyuyor musun?

Merhamet mi?

'O, eski dünyadan kalan zayıflığımız'mış.

 

Agâh ol!

İnsandan koparılan her bir halka/parça,

hayatı zorlaştırmış;

Yolun  getirdiklerine karşı bizi savunmasız bırakmış;

Hayatı,  tatsız-tuzsuz   bir zamana evirmiştir artık..

Bireycilik ten bahsederim, ey dost..

Birey olmak...

Heyt be!..

Ne büyülü bir slogan:

'Tek kal özgür ol!'

diyorlar...

Diyorlar ki,

'At üzerinden seni tutan/bağlayan ne varsa,

Bir/birey ol ve hayatını yaşa!..'

 

Ey dost!

'Bugüne dek insanlığın karşılaştığı,

insan için  en tehlikeli şey, nedir?' derseniz;

Ben, 'bireyciliktir', derim.

Kurda-kuşa yem ettiler, insanlığı/ ümmeti ...

 Ah  bilsen…

 

Ey yolcu!

Düşe kalka yürüdüğün, Sarp yokuştur..

Bir/birey olarak aşılmaz, bu yol.

İnsana, en önce  refik gerek, sonra yol..

Hayır! Hayır!

Yanlış anladın..

 

Refik diyorum ...

Yolda birlikte yürüdüklerimiz, bilirsin işte

Ana, baba ,yâr, evlat, dost, akrabalar, dindaşlar..

Gönül parçandır, candır hepsi..

Yoklukları /yitiklikleri, akan yaştır, hüzündür,

Anla!

Ve

 

Şunu bil ki,

Kaybolmadan çok’ta,

Evet,

'Çok’ta  bir' olursan  yol’da kalacaksın.

 

Ey yolcu!

Öyleyse, dışladığın, yok saydığın

veya  kol bükerek sürdürdüğün her ilişki,

Birilerini acıtır..

Ve o acı sadece değdiğini değil;

Gök ehlini de incitir.

 

Birlikte Yol yürüdüklerimiz, taşıdığımız yük değildir ki..

Hayır! Hayır!

Kesinlikle yük değil!

Onlar eksik olan yanlarımızdır..

Var/varlık olman, işte, tam da buna bağlı..

Bilsene...

Yorum Ekle
Yorumlar
Henüz Yorum Eklenmemiş
Dürümiye / Lezzete Davetiye